dyktafon.

tu nikt nie słucha
cudzych rojeń o wolności od życia
pomarszczonych dłoni i twarzy

dalej szybciej dalej

wy tylko pamiętacie
wspominacie
wypominacie sobie
i żałujecie
tej przeszłości która się zamyka
bo przyszłość i tak jest dla was
obcym uśmiechem politowania

wolniej

w wygodnych fotelach
mówicie myśli do ściany
telewizora
zwiniętego w kłębek kota
jesteście żywą pamięcią
której nikt nie chce zrozumieć

włączę dyktafon
by pamiętać.