Drzewko mirtowe

Stałaś się drzewkiem szczęścia
a milczysz

cień rzucając na Afrodytę

czekasz otwarcia by dać początek
a on w żywicy skąpany prośbę twą przypomina

macosze ręce czując

Za horyzontem czas łączył ich spojrzenia
brudząc je niezauważalnie.

Dotyk był smaczniejszy od ambrozji
lecz spłynął purpurą i w miłki zmienił.

Zapłakałyście obie. Powrócił

ocierając zastygłe łzy z wyschniętych oczu.