Dedykacja 2

rozsypię po ziemi ziarna
niech rosną
póki słońce patrzeć może
nie oślepnę

pomaluję drzewom liście
zazielenię
krajobrazy uschłych marzeń
w głowie

wypiję wodę z oceanów
by uwolnić
wraki porzuconych statków
z dna podniosę

odbuduję wieżę Babel
krzycząc
na przekór wszystkim wiarą
nie zwątpię

przemebluję nieboskłony
po północy
księżyc pomoże mi nosić
gwiazdy

zdemontuję górom szczyty
i rozrzucę
na rozgrzanej pościeli Sahary
by zgasły

tylko po co miałbym to robić
skoro nie mogę
wejść przez otwarte drzwi
twojej namiętności