cierniste wschody

Pozdrawiam:)

...piękny i zarazem smutny nastrój, ciekawi mnie, co powiedzą, zagorzali przeciwnicy róż w wierszach, pozdrawiam :)

Powiedzą że wiersz jest tak piękny iż nie ośmielą się słowem szepnąć o róży...bo lilia ratuje wiersz he he. Ale tak serio, przepięknie! poprostu dla mnie to poezja, która myli rytm mojego serca:) kocham wiersze, które sięgają głębiej. Jestem pod urokiem :) przypomina mi to romskie powitanie, o którym ostatnio się dowiedziałam ( ov yilo isi)-(czy jest tutaj serce) pozdrawiam:)

Helenko :) nasze tęsknoty i beznadziejna historia, czasem wydobywają pokłady niecodziennych skojarzeń:) Jestem oczywiście pod urokiem Twojego komentarza, Cóż róże są w naturze, a ich czerwień nawiązuje do naszych barw narodowych. Lilia to symbol harcerstwa i naszych lwowskich orląt.Po wizycie, kilka lat temu na Cmentarzu Łyczakowskim, gdzie leżą bardzo młodzi chłopcy - najmłodsi mają po 13 lat, a takich po 17-20 jest bez liku, a walczyli o to, żeby tam była Polska, nie można chyba przejść obok obojętnie.Stąd nieco świteziankowy styl i taka symbolika, bo przecież Ona to my, czyli Polska. która tam umarła, ułani też już dawno odeszli.Pozostaje żal tych, którzy zginęli młodo i nadaremnie. Polecam wycieczkę do Lwowa, tam wszystko, co zbudowane i się liczy jest ciągle nasze.Pozdrawiam również Zygę i Józefa oraz nasze tęsknoty:)

Zamysł może i był tu jakiś, ale wiersz tak brzydko patetyczny i nieładnie wzniosły, że bynajmniej na wyżyny poezji nie wzleciał.

bo ja na nizinie mieszkam:)

Widzę, że nie tylko we mnie drzemie potrzeba dzielenia się uczuciami, jakie wzbudzają we mnie historie naszych przodków. Uważam też, że powinniśmy o tym pisać, aby pamięć o nich nie zmarła wraz z ich odejściem. Pozdrawiam Cię Jarku serdecznie, życzę udanego Sylwestra i Lepszego Nowego 2015 Roku! :-)