~chwile drobne~

czy to raz było dane
tonąc w tym spojrzeniu
czystym i niewinnym
ufać zaś takiemu

co raz gorąc wywołuje
co przyśpiesza myśli
potem w niebyt targnie
i przebudza, czyści

nie, nie łatwo uciec
wzrokiem w dal szafować
trzyma mocno, puszcza
potem chwyta zaś od nowa

i na przemian w zgubie
kąpać duszę, spalać ciało
umysł cicho na to szepnie
serce krzyknie zaś o dbałość

by los był choć raz wrażliwy
kiedy splata chwile drobne
a on daje, wtem zabiera
i umyka cicho, godnie

zostawiając niesmak..