Strach

Mroczne
oplótł mackami
wężowym uściskiem
zdusił marionetkę
otwarte usta milczały
lodowa cisza pieściła
każdy kawałek
zastygłej materii
ścisnęła gardło
wstrzymała serce
pożarła wnętrzności
upojony zwycięstwem
pozwolił na krzyk.
2
32 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu
Złość... Strach... Krzyk... dużo emocji jak na jeden dzień... Cóż, widać tak czasem trzeba! Dobrze,że to przetworzyłeś w poezję! Zanim pójdziesz spać, to wycisz się czytając mój wiersz o poezji... ;)) Pozdrawiam i życzę spokojnej nocy :)
ibis49 14 lat temu
Dziękuję - dobranoc:)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie