okruchy życia

otulam się wiosną
niczym aksamitnym płaszczem
karmię się jej oddechem
jak mlekiem matki

wdycham zapach ziemi
pachnie domem i chlebem
przenikam do jej wnętrza
potykając się o ból
kiedy śmierć okrada ją z miłości

unoszę głowę krople deszczu
spływają po moim policzku
gdy ludzka nienawiść
uderza żelazną pięścią
w jej serce


Andrzej Iwanowicz, Wrocław 21.03.2022r