majowy poranek

jak mam opisać piękno gór
wznoszących się dumnie
na granicy horyzontu

intensywną zieleń lasów
łączących się
u podnóża szczytów
ze złotymi polami rzepaków

łąki pełne dmuchawców
stokrotek jaskrów dzwonków
błękit nieba blask słońca

lot myszołowa zataczającego koła
nad polami wschodzącego zboża
które niedługo zamieni się w falujące łany

jaki poeta albo malarz
może się równać z ręką Stwórcy
słowa farby nic tu po nich

to jest jak śmiech dziecka
jak radosny śpiew duszy
jak dotyk anioła

widzę czuję słyszę
ale nie oddam tego piękna
lecz pragnę go jak kania dżdżu