leśna symfonia

kocham ten spokój

kiedy liście
usypiane ciepłym wiatrem
szeleszczą leśną kołysankę
jakby chciały mnie obdarować
kolorowymi snami

mowę lasu rozumiem
niczym bicie własnego serca

znam ciszę przed burzą
niepokój drzew czekających
na pierwsze uderzenie wiatru
jesienne żale spływające
po nagich gałęziach

bolesne skargi pni
ściskanych przez siarczyste mrozy
lament upadających świerków
płaczących żywicznymi łzami

radosny pomruk życia
budzącego się w konarach
z pierwszym muśnięciem wiosny

i ten - jakże cudowny
liściasto - iglasty koncert
towarzyszący mi w drodze

symfonia zielonych drzew
odprowadza mnie jak anioł stróż
nawet pohukiwanie puszczyka
brzmi niczym ciche dobranoc

tylko ty jesteś mi tak bliska
podaruję ci taką noc