Gra w uczucia

Melancholia
wyrwę je z serca cisnę w mrok
niech świecą za oknami
uczucia są jak gwiezdny pył
piękny lecz cóż mi po nim

wyciągam chciwie drżącą dłoń
i pustkę znowu gonię
zaświecą w oczy rzucą czar
znikając w mrocznej toni

zaśmieje się złośliwie wiatr
żałośnie westchnie jesień
obdarty z liści smutny las
a grudzień chłody niesie
7
96 odsłon 6 komentarzy

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

wiosenka 14 lat temu
na uczucia się trzeba otworzyć po prostu,a że potem będzie może bolało? cóż lepiej coś przeżyć niż żyć w stagnacji
janko_muzykant 14 lat temu
w istocie - plastycznie i rytmicznie; bardzo mi się podoba;)
ajw 14 lat temu
namalowałes nam ten wiersz :)
karioka83 14 lat temu
Andrzeju, piękny wiersz napisałeś, ale nie mogę się pogodzić z jego przygnębiającym przesłaniem... :( Nie wyrywaj uczuć z serca! Nie mów,że są tylko jak gwiezdny pył i że to tylko zbędna dekoracja!!! Ten ,, gwiezdny pył to wszystko, co mamy! Skąd przyszliśmy i w co się obrócimy... ,, Życzenia dla pana Sentio są dla Ciebie...
ibis49 14 lat temu
Bardzo dziękuję za komentarze , tak naprawdę uczuć nie da się pozbyć, można je tylko ukrywać. Dziękuję Karioko za piękny wiersz, jestem bardzo wdzięczny i wzruszony. :):):)
karioka83 14 lat temu
Buziaki :**
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie