Odnaleźć siebie

O życiu
kultywując wieczną młodość
zawsze mówisz że kochasz
malujesz portrety na deszczu
z postępem z osiągnięciami

żar pustynny pali w stopy
znów przeszła fatamorgana
trwa wiara w objęciach niewiary
że znowu cudu nie będzie

choć ścieżek pokrętnych wiele
zaczynasz rozumieć swój świat
na targu nie kupisz zbawienia
a serce jak kompas nie zwodzi

dopiero w ślepych zaułkach
otwierają nam się oczy
możemy rozpoznać siebie
tak prosta i mała jest droga
6
72 odsłon 4 komentarzy

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

*Mystique* 3 lata temu
Dobry
DARTANIAN 110 3 lata temu
Jak dobrze jest czytać Twoje wiersze Iwonka nawet gdy przeziera przez nie ziarno goryczy. Ciekawe jest to że dzisiaj myślałem o Mako o wierszach które się rozpierzchły jak mgła i nie wiadomo gdzie ich szukać. Oczywiście o autorach tych wierszy, fajne było to że jako Kurka110 nieraz Kurku do mnie któraś z koleżanek się zwracała. Wracając do Twojego wiersza to te portrety na deszczu to nietrwałość dalsze dwa wersy to zachowawczość, ułuda ale bolesna jest też i refleksja, może bym zmienił ostatni wers ostatniej zwrotki żeby droga nie była mała gdyż bardziej się kojarzy z osobą.
Pozdrawiam Kurka110
iśka 3 lata temu
dziękuję Mystique i Tobie Adamie za wgląd do wiersza,komentarz i miłą gościnę.Pozdrawiam

P.S....to prawda Adamie, szkoda było tych wierszy i autorów, które zniknęły, bo to fajny był serwis, ale cóż począć....(ten wers z prostą drogą i małą pozostawię, taki był zamysł, że my czasami za dużo kombinujemy, a tak naprawdę droga jest prosta i mała, ale dziękuję za Twoje osobiste refleksje i spojrzenie)
A
andrew 3 lata temu
Świat oglądamy, każdy inaczej go widzi, a on nie zwraca na nas uwgi i po prostu cały czas biegnie do przodu.
Pozdrawiam,
Miłego dnia
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie