łąka

to nie poeta tylko zwykły człowiek
wydostał się ze swojego kretowiska pełnego ciemności
teraz stoi na górze i patrzy dookoła

szyja boli od patrzenia
oczy się męczą
lepiej zrobić odwrót i wskoczyć z powrotem

ale coś ciągnie na tą zieloną łąkę
ciągnie.. kto? co?

życie ciąga nas po łące
pełnej kwiatów, nierówności, pełnej zapachów, kamieni, pełnej życia, pełnej os atakujących żądłem i kleszczy spijających krew

to miejsce zielonej nadziei
umrze ostatnie

tu trzeba uważać na każde źdźbło i czerpać z niego życie