zamrożony na amen... zachorowałem na Ciebie

kiedy lód pokrył nurt
nie dostrzegłaś biegu zdarzeń
rzeka czasami
pełna jest płaczu

a jednak nie wylewa

łzami w poszukiwaniu antidotum
jestem gestem ręki
płynę

pod pokrywą luster
prąd
bezradności nie widać

w spodniach bez przykurczu
mam jeszcze więcej niż trochę

tylko twarz
zimna od szkła