tylko ty a może jednak już po ptakach

zupełnie pozbawiona liści
częstujesz ciszą
na trzeciej stronie chorągiewki
napisałaś jaką jesteś zmienną
może dziwny ze mnie gość
ale ufałem
w to że blefujesz
naśladując łopot skrzydeł
obrączkowym zaćmieniem słońca

wszystko się rozpadło
szybciej niż domek z kart
nie patrz tak
tylko psujemy sobie oczy

pełna wierszy o drganiu mgieł
odeszłaś szybciej
niż moje ciało i kości
które pojawiły się w progu
kiedy po trzaśnięciu drzwiami
pozostawiłaś mi resztki echa

teraz popatrz
jak słodko śpią nasze dzieci
i uwierz
nie pójdziemy z tym do nieba

kiedyś przestanę się dziwić
pozostając niezmiennym
na trzeciej stronie chorągiewki
dopiszę

czas zawsze daje odpowiedź