na przystawkę

jeśli pozwolisz przenikanie zacznę wieczorem
by zakończyć nad ranem świeżą kawą do łóżka

kiedy cię zaskoczę wpatrzony jak w obrazek
wrotami do światłości
dojrzałą brzoskwinię objem do pestki
niekończącą się wędrówką od ud do ust

w rytmie na dwa spłoną posłańcy anioła
gdy demon nocy zbierze żniwo psychozą żywiołu

aktem oddania zakwitnie wiśniowy sad
a zjednoczenie zmiesza płyny
bez zbędnych pytań

zakładając uśmiech na mój strach
nie wystawisz pokwitowania