ja adam

płomieniem nowego edenu
zjadam zakazany owoc

wyczerpany pożądaniem
smakując w międzyłykach
spalam świty każdym zmysłem

niegasnącym żarem
celebrując dym pierwszego papierosa
błogosławię

szaleństwo chwil
ofiarowałaś rozpalone

wilgotne pomięte prześcieradło
wszystko pamięta
śpisz wtulona w rozkosz

patrzę

w zachwycie nad niezmiennością piękna
usypiam nieziemskość myśli

na podbrzuszu

w podziwie składam hołd bijąc czołem
dziękuję naturze i bogu

jest wielki w swojej wirtuozerii

naprawdę wiedział
rzeźbiąc ewę z mojego żebra