długi list do swiętej m

odchodzisz winnicami bioder
tam gdzie realia
gdy sen pozostał za ścianą
spijam cię za kulisami
kiedy nagość
to tylko nocne deja vu

prosto z naszego sadu
wypijmy jeszcze raz
w kielichu słodkich chwil
choć na chwilę
palcami twarzy
dotykając wzajemności ust

pętle pętelki twoje kolory
w mojej głowie rozchylone
tęczą ud ze smakiem lizane
przesłania i zmysł powonienia
zassany do granic pomiędzy
po to tylko aby pachniało
jutrem pełnym od wskrzeszeń

nie usypiamy na czas
szeregowe gwiazdy nie mają pojęcia
że piszę wiersz w którym zamieszkasz
przychodząc winnicami bioder
na pokuszenie niespełnionych snów
płatek róży

nie chcę już więcej wełnianych skarpetek
kolejnego swetra z reniferem

pod choinkę
podaruj mi siebie