by zapamiętać

sztuką zmysłów
plany w tonacji dotyku
jak supeł zawiązany nocą

wilgotne prześcieradło
nie zna takich cyfr geometrii
stawianych przy stwarzaniu świata

zdetonowane fascynacje
czas przyspieszony o trochę
wydarły pożądanie z kleszczy zahamowań
myśli uciekły w odpływające brzegi
białym szkwałem czerwone ślady
pozostawione na pragnieniach o trzeciej nad ranem

poskromieniem pod rygorem
poczułaś cud zniewolenia

teraz kim będę
naucz mnie