Świadomość przekory

Życie!

na pewno się uśmiejesz

z mojej świadomości,

że kiedyś mnie opuścisz,

odejdziesz w nieznane,

bo zdaję sobie sprawę,

że jestem tu gościem

na tak długo jedynie,

na ile mi dane.



Zawsze byłeś przekorne

i wciąż podkpiwałeś

gdy bardzo się starałem,

ty,jak głuchoniemy,

zawsze swoje robiłeś

i słuchać nie chciałeś

i tak będzie do końca,

aż się rozstaniemy.
0
2 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie