Stary człowiek

Stary człowiek

siedzi na ławce równie starej jak on

i równie chwiejnej.

Stary człowiek

ma wypłowiałe oczy,

a ławka jest zmurszała

jak skóra starca.

Stary człowiek

patrzy przed siebie

słabo widzącymi oczyma

i widzi tylko przeszłość.

Stary człowiek

siedzi przygarbiony

pod przygarbioną chatą,

tak starą jak on sam.

Stary człowiek

jest świadom tego,

że nie ma przyszłości,

a przeszłość przeminęła.