nasze matki

jak madonny
ze zmęczonymi twarzami
śpieszą do domów

dumne naszymi sukcesami
zapłakane nad porażką
pocieszające dobre drzewa

pełne rozpaczy
gdy dotyka nas nieszczęście
pełne modlitw za nas

piękne gdy dają nam życie
drżące zawsze o nie
jako te świece na wietrze

zawsze wierne
tej największej
bezwarunkowej

matki maluchów
matki dorosłych
wszystkie one

mają nienaturalnie
ogromne serca
zdolne zmieścić nas całych