oto sztuka

O życiu
stoję w przedpokoju
pozostawiam w spokoju niepokój
do pokoju brakuje mi już tylko parę kroków
nieuniknionych jak powietrze
słów unikat

niechaj nie zanika, niech przenika komunikat

jesteś życiem, sztuką życia,
kochać Cię chcę

cicha miłości
nie choruj już nigdy więcej

dźwięków naręcze Tobie wręczę,
zatańcz ze mną, a ja Ci się odwdzięczę

otwieraj się,
wejdź do środka, od środka,
tam mnie spotkasz

cicha miłości,
w końcu jesteśmy jednością
2
21 odsłon 1 komentarzy

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

zyga66 11 lat temu
...i tu i teraz przed Tobą klęczę, jeszczcze tylko nad wierszem poślęczę i roztoczę uczucia tęczę, tak mnie coś dźgnęło...pozdrawiam :)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie