Ku życiu

Wyskoczyć w niebo ognistych płomieni
sfery zarezerwowanej kowalom losu
w pęknięcia bloków prawdy
obsuwający pułap
horyzont czasem przybrany punktem
a sens, nie sensem, a pustą witryną
bo
Ironią zaklęć jest nic nie stawanie
SKOCZYĆ - NIE SKOCZYĆ
oto jest pytanie.