Przyjaciel sprzed zimy

Biedny płatku śniegu...
kocha Cie ziemia
sucha różo grzechu...
twoim słońcem forsa

Powiedz mi jak to jest...
z kruchym łonem łodyg
spadać w dół jak śnieg
znając... każdy dotyk

To musi strasznie boleć
Nie jestem kamieniem
u szyji mokrych powiek
z tętniącym trzęsieniem

Wszystko możesz powiedzieć
Jestem drobinką schronu
w którym będzie lepiej
chciaż na chwile, zrozum

Zostań u mnie na noc
by błędy mogły płakać
zimnem... w ciepły koc
być może do rana

Będę przyjacielem sprzed zimy życia