Dywan uczuć

Nie wiem dlaczego. a nie umiem pozostawiać pytań bez odpowiedzi.
Działają na mnie jak płachta na byka, ale to w sensie pozytywnym.
Widząc więc pytanie zastanowiłem się czy czasem sam nie jestem taki jak to opisujesz...hmmm/?/
Wszystko niby by się zgadzało, z tym że w żadnym razie nie traktuję innych jak śmieci!
Co robię, to jedynie staram się zachować w tym całym "bigosie" tak aby wyjść cało i jeszcze na dodatek z twarzą.
Najprostszą rzeczą, co wielu czyni, jest ukrywanie się w obserwacjach, ocenach i domysłach ... tymczasem złym się staje ten kto próbuje zwalczać, zmieniać, tłumaczyć bądź też podważać.
To jest ta puszka pandory o której piszesz.
Tak i z tego wychodzą same tylko zgrzyty, bo ktokolwiek musi się zachować
Dodam jeszcze odp. cyt;

"...jedni przez grzech się wznoszą, inni przez cnotę upadają" - William Szekspir

Niewiele napisałaś, ale dość wartościowego dobrego do takich jak i innych bardziej radykalnych przemyśleń.
Pozdrawiam :)

Dziękuję ,widzę że masz poczucie humoru które cenię,naprawdę pośmiałam się trochę. Podziwiam za mądre i przemyślane komentarze na pewno skorzystam z rad . Nie wiem dlaczego ,ale nie potrafię powstrzymać się od zadawania pytań.Może dlatego by zmusić do zastanowienia się w tym miejscu?
Pozdrawiam

No i znów mnie przybiłaś tym pytaniem!
Odpowiem krótko - Tak!
... i pomyślałem jeszcze, że każdy kolejny wiersz pozwala mi na odkrywanie siebie poprzez kogoś, i patrzenie na siebie inaczej.
Dlatego właśnie tak je lubię.
:)
Pozdrawiam!

Też się zastanowiłam w tym miejscu.