ZNAK ZAPYTANIA

Sam już nie wiem, którym łotrem jestem Boże.

Zawisnę po prawej stronie Twego Syna czy może

W porę znów uwierzę w Twoje istnienie

I przed śmiercią otrzymam rozgrzeszenie?

 

Obrazem mych uczuć dziś rozdarta sosna.

Lato, jesień, zima, ale kiedy będzie wiosna?

Pytam, lecz odpowiedzi wciąż nie słyszę.

Kiedyś wierzyłem. Teraz? Nie wiem na co liczę.

 

Tyle lat symbol mej wiary nosiłem dumnie

Lecz nie zobaczysz go już wiecej u mnie,

Bo dziś zrywam krzyż i wieszam znak zapytania.

Wybacz mi Boże, nie mam nic do dodania.

 

Chyba chciałbym przed śmiercią znaleźć się po lewej

Jednak wątpię aby było miejsce dla mnie w Niebie.

Błogosławieni ci, którzy nie widzieli a uwierzyli,

Lecz szczęśliwsi ci, którzy śmierć swą przeżyli.