jej chleb powszedni

"Nie tylko chlebem człowiek żyje, ale i złudzeniem swej duszy"
H. Elzenberg

do późnej nocy miele językiem
słowa jak lep
przywierają do podniebienia

woda na młyn spływa strugą
przez nieumyte ręce
do mąki (jedno)razowej

nie oddziela ziaren od plew
ma swój przepis

cedzi prawdę przez zatkane sito
przeterminowany zakwas
wieńczy dzieło

zakalcem karmi głodną wyobraźnię