Ecce homo

z wrodzoną dobrocią
dawał siebie
jak chleb głodnemu

okruchami karmił nadzieję

pochylony nad nędzarzem
podnosił godność upadłego

ślady szkiców
jak ślady bicza
rysowały obraz cierpienia
rzuconego na płótno

artystycznym okiem
wydobywał piękno z brzydoty

pełnia człowieczeństwa
w niekompletnym ciele
lewą nogą na ziemi
prawą dawno w Niebie

________________
* dzieło Brata Alberta