Ściany oddychają

Kolejny dzień, gdy się kładę na ulicę
I całuję napotkane drzewa
Odbite przez me wielkie źrenice
Którym już więcej nie potrzeba

Każda lampa, która daje światło
Jest dla mnie zbawieniem
Idąc przez noc, w mym swetrze ciasno
A strach jest tylko złudzeniem

Sam w świecie, w głowie głosy tłumu
Próbuję je rozpoznać
Wydobyć przyjazne dźwięki z jednolitego szumu
I pozbyć się siebie, i całego bólu.