„W pogardzie”

Ponad swoimi pragnieniami ustawiłam samotność
Pulsujące serce czasem boli
Uciekaj naiwności, uciekaj mi stąd !
Płaczę, mam dość
Jak wyleczyć te smutki ?
Jak osuszyć łzy ?
Każdy powód jest dobry
By rozpaczać
Samotny człowiek ma dni dobre
Ale szarość jest potęgą samą w sobie
Zabije człowieka w każdym słowie
Gardzę tymi, którzy za nic mają dobro duszy
Doznaję chłodu, nieczułości
I mając tak wiele
Nie mam nic
Przyszło mi tak żyć