„Porcelanowe łąki”

Wyjątkowym dniem,
życzenia pachnące niosą się po świecie.
Lecz matką się jest, całym rokiem
przecież.
Wobec tego pisze skromnie,
wspomnij dziś z uśmiechem mamo o mnie.
Poczuj się jak superbohater,
postaram się Ci umilić dzień kwiatem.
I spędzimy razem czas,
kawa spamięta słów blask.
A nam zostaną wspomnienia,
i fotografia zrobiona telefonem.
Na wszelki wypadek, gdyby pamięć
zaczęła szwankować.
Zresztą Ty wiesz zawsze będę Cię kochać.
I nie powinno się tylko dziś dziękować,
cały czas myśleć, szanować.
Być matką – odważna to rola.
Nie każda osoba temu podoła.
Ty jesteś moja, ta wyjątkowa.
Niczym słońce
rozjaśniające świat.