Krwawa Studnia

Otwieram serce,
Gromy na potęgę ciskają się w mej męce,
Z utęsknieniem dla Ciebie zrzucam lejce,

Pędzę przez nieskończone korytarze wybrukowanych ulic,
Bursztynowe korale zrzucone z wyżyn trupich lic,
Zardzewiałe strzały zacierają mojego uczucia baśniowy szlak,

Legendarne upojenie przemija,
Blask !
Konam w ostrych szponach kołowrotu,

Więzienne cienie we wnętrzu ukute znikają,
Nowa ścieżka życia strugana na mej dłoni,

Kryształowy statek dzwonkiem dzwonu dudni,
Uchyla wrzaskiem cięte wieko krwawej studni.