Wiosna

Znowu coś świergocze i w kącie pulsuje

Brokat się rozsypał małpek nam brakuje

Tak jak one chcemy skakać w górę w dół

Pod sufitem lewitować wkradać się pod stół



Jeśli coś nam nie wychodzi chcemy zniknąć

Koziołka też może należy gdzieś fiknąć

I już nie przejmować się chmurami nad łąką

Rozsypaną kiedyś wypasioną stonką



Grawitacja cicho syczy pod stopami

Wujek ciocia z dziećmi robią origami

Zapomnieli już o wszystkim są znowu u siebie

Tylko zaćmienie to przyszło na jaśniutkim niebie



W pewnym miejscu na zakręcie to wszystko się działo

Kiedy drwal poszedł do lasu chleba było mało

Tylko pani wiosna smutna jakaś była

Prosto szła przez swoje życie i nagle skręciła