ZBYT WOLNO

Zbyt wolno gniją
w pokorze nasze słabości

toną w oceanie żalu
zachłanności

milkną w grobowej ciszy
fałszywości

Zbyt wolno umierają
na krzyżu codzienności
nasze pokusy
o skrótach do szczęśliwości

duszą w braterskim przebaczeniu
jadowite złośliwości

odpadają przy ogołoconej prawdzie
starannie pielęgnowane maski

śpieszmy się w zmartwychwstaniu
cnót i wartości

tak szybko odchodzą