W ZMĘCZENIU

Przygarbiona zmęczeniem
jak płacząca wierzba
schylam się po grosze na szczęście

Pozbawiona sił
jak igieł choinka
okrywam się wytartymi złudzeniami

Roztrzęsiona zabieganiem
jak osika lichym wiatrem
drżę niespokojnie o nieznane cele

I już nie widzę siebie
w rozbitych przez pośpiech lustrach

lecz jeszcze słyszę
w dociskanych nadzieją
strunach skrzypiec