łuna

wyługowane deski w oknach
niepamięci dawnych wnętrz
wpuszczają
pajęcze słońce
sortując
guzy dłoni
głaszczących
żółto-żółtą ceratę

skosy strychu
odchodzą
płatami choroby skórnej
po terapii piwnicznej wilgoci

firanka
wystrzępiona gazeta
paralitycznym oddechem
głaszcze
niewybujany fotel

nocne przedwiośnie wyławia
lokatora
kamienica wywiewa jeszcze jeden
wdech

marcujące koty

pet