Jesienna zaduma II

Melancholia
Jakże wokół pięknie i nastrojowo,
na drzewach kolorowo i bajkowo,
na ziemię spadają żołędzie i kasztany,
świat jest taki piękny, jak namalowany.

I tylko wciąż ta sama jest ławeczka,
na niej siedzą chłopiec i dzieweczka,
w pół objęci, do siebie przytuleni,
siedząc,idą razem ku życia jesieni.
3
46 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 5 lat temu
siedząc,idą razem ku życia jesieni. -bełkot jakiś)
T
Tanatos 5 lat temu
Ryty,czy Ty jak siedzisz czas się zatrzymuje? Czas leci-,,idzie! Dla Ciebie ,,jesieńto tylko pora roku,a nie podeszły wiek?? Czyli ,,siedząc idą razem ku jesieniJaśniej wytłumaczyć Ci tego już nie potrafię!
,,To nie sztuka wiersz przeczytać umieć,trzeba jeszcze go zrozumieć
L
Lando2 5 lat temu
Tanatos, gdyby tak wszyscy mieli, byłoby cudnie. Nie przejmuj się, Ryty dobrze rozumie, tylko tak się droczy:)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie