Przyznajmy się

Piszę teraz żebyś przeczytał
Żebyś się na mnie skupił
Roszczę sobie prawo do Twojej uwagi

Piszę, bo twierdzę, że Twoje
Minuty, które nigdy nie wrócą
Są warte przeczytania o tym
Jaką jestem egocentryczką

Przepraszam,
Nic mnie nie usprawiedliwia

To nie koniec.
Nawet moja empatia jest tylko iluzją
Dając chleb biedakowi
Robię dobrze sobie...
Niweluje w ten sposób własny dyskomfort
Związany z poczuciem winy

Ja nie umiem współczuć,
Nie znam świata poza czubkiem własnego nosa
Czytając innych - szukam siebie
Odnoszę do siebie
Poznaję jedynie własnymi zmysłami

Panie Leibnizu, znam pana zdanie
Wiem, że wydobył Pan w tych warunkach
Możliwość bycia dobrym

Ale Panie Leibnizu,
Czy to nie naciągane?