Nim wynajdziemy coś lepszego od myśli

wiem że ukazać wyobraźnię
to jak zrzucić zbroję

nawet nie zdajemy sobie sprawy
jak wielu ludzi
ma w szufladzie
kaftan z poezji

poeci jak dzieci
chętnie z tych wszystkich kartek
zbudowaliby
twierdzę
namiot
na środku pokoju

czasem
strach pomyśleć
co działoby się
w tym namiocie

dziś uzewnętrzniliśmy
piękno

lecz wczoraj
wczoraj było inaczej
wtedy piękno
było piękne

bo ukryte

globalizacja niszczy poezję
dlatego proszę
bądźmy zacofani

choć trochę

ten wiersz
stanie się wierszem dopiero
gdy ci go pokażę

chodź ze mną
artystko
chodź ze mną
jesteśmy młodzi
do końca życia

wznieśmy się nad ziemię
skoro potrafimy

i uderzając lekko w struny
stwórzmy opowieść
nim ta przeminie