skrzydła

Od siebie
między brzegami stoję
jak ptaki rozpościeram
ramiona niczym skrzydła
wiatr przymyka powieki
wchłaniam całą przeszłość,
teraźniejszość,przyszłość

niebo przeplata Słońce
co tańczy z chmurami
gdzieniegdzie krople deszczu
jakby ku Ziemi sunęły
tak i ja ku przeznaczeniu
mknę po mojej niepewności,
ale wiem,że dotrę
w ostatniej chwili istnienia...
7
67 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ryty 11 lat temu
Ja bardzo proszę, Renata, o spację po przecinku, na przyszłość nie zapomnij. Renato, ja bardzo proszę i przepraszam, i nie zapomnij.
K
kaja-maja 11 lat temu
takie skrzydła mieć,by dwie strony świata obiąć jak niebo i ziemię i jak motyl królewski unieść się w tęczowych barwach poza świat w:):)
zyga66 11 lat temu
to ja też, za - rytym poproszę;)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie