miedzy ziemią a niebem

rozkołysane na wietrze myśli
rozświetlone słowa
tak wiele by dała
aby chociaż raz
móc cofnąć czas

bujająca w obłokach
nieświadoma
ostatkiem sił wspominająca sens
paru niepozornych chwil
straciła nadzieje że może być lepiej
zagubiona
samotna
bo tak niewiele trzeba
aby umilić drogę do nieba
umierająca
chociaż wciąż jeszcze nie wiedząca
że odchodzi
5
46 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Różyczka 14 lat temu
dziękuje ...o smutku najłatwiej pisać ..
Spoks 14 lat temu
To już dzisiaj trzeci wiersz do kolekcji...między... jakie znajdują się na tej stronie :)Pozornie wydawało by się, że między ziemią a niebem nie może być nic innego poza powietrzem bądź próżnią. A jednak jest; Pogoda, bądź niepogoda, wiatr, deszcz ...i chmury w któryvh kłębią się przeróżne myśli, a które to chaotyczny wiatr z deszczem porywa i wydziera.Kto umie to zauważać, widziec wiecej ponad pozorność, potrafi również tym nieokiełznanym siłom nadawać wymowę spójną, sensowną i logiczną.Bo też w przyrodzie jak i w swiecie wierszy wszystko ma sens jeśli znajdzie się tylko taki ktoś jeden kto potrafi to zrozumieć.;;;Wiersz niczym te rozmyslania o przemijaniu z poszukiwaniem sensu i odrobiny szczęścia.:)
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie