Czwarta

ta godzina nad ranem
naga oblepiona potem
zwinięte żagle prześcieradeł
palce pełzną po brzegu snów
szarpiąc resztki koszmaru

ta godzina kiedy samotność
zaciska pętle na szyi nocy
a skazaniec modli się i łyka
ostatnie wyrzuty sumienia

ta godzina kiedy armia myśli
atakuje zaskoczoną psychikę
prowadząc legiony problemów
z okopów poświadomości

ta godzina kiedy
nie ma cię
przy mnie od
trzeciej trzydzieści