Myśli jak płynące obłoki

Gdy w oddechach stu zamknąłem jedną myśl
Setkę chwil zmieniłem w jedno przemyślenie
To przestałem nagle być, takie było serca drżenie
Dłonie moje takie obce wykonały dziwne ruchy
Jakbym widział je w stu lustrach, a te lustra jak okruchy
Wycofałem się do głębin jakże obce było ciało
I to serce ciągle drżące jakby świata było mało.
Może mało bo się skurczył i załamał w mojej głowie
Cała miłość podzielona na dwie części po połowie




Piotr Kucharski Łódź 09-10-2010