Romans

zetrzeć wspomnienia - tego nie umiem

przez ciernie głębokich oczu

łamię klawisze rozrywam struny

tonący w najsłodszym mroku



porwałaś zimę stłumiłaś wiosnę

królowa okrutnych chłodów

twoje spojrzenie na plecach niosę

w objęciach wiecznego głodu



***

i pod nogami nie czując gruntu

kochałem jej palce cienkie

z tego co miłe z tego co smutne

wybrały dla mnie udrękę