Bocianie gniazdo

mówili że byłeś jak dąb

korzenie i wiara z kamienia

ręce którymi tuliłeś cały świat

i radości tyle ile człowiekowi

mieć nie przystoi



pamiętam twoje sandały

pęknięta skóra - chodził w nich czas

wciąż chcę je założyć i być tobą

lecz są zbyt duże - może ja zbyt mały

pewnie to drugie



wiesz dziadku na naszej daczy

ze słupa spadło stare gniazdo

które było dumą rodziny od lat

spadło dawno temu a i tak słyszę

łkania bocianów



spadło dawno temu

a i tak słyszę łkania - przelatujących bocianów