Kontynent Margonem

Stary wiersz na potrzeby pewnej gry.


Kraina ta w złotym blasku słońca,
Promienieje odkąd orzeł spuszcza cień na ziemię,
Z jednej strony okryta śnieżnobiałymi płatkami śniegu na wzniosłym wzgórzu,
A tuż obok ciepło jej emituje wypuszczając florę i faunę ,
Gdzie mieszkańcy tryskają błogą chwilą radosnej egzystencji.


Miejsce to ogromne i niezmierzone,
Gdzie drogę wyznaczają gwiazdy migoczące na niebie,
Gdzie każdy kamyczek stanowi część wielkiego życia,
Z którego my czerpiemy troski i smutki.

Pragnienie spełnienia które nam tu towarzyszy,
Jest niczym nektar spożyty w bólu nicości.
Szerpa radość która nas wnet ogrania po zdobyciu poziomu,
Gdy twa postać wciąż zdobywa doświadczenie a mag używa gromu.

W walce powalone zostały centaury,
Wnet po nich splątane hydr łby.
Nie czekaj czekaj na okazję ,
Stwórz postać i wyrusz w tą niespełnioną fantazję.
I ja Ci będę w tej wyprawie towarzyszył,
Kiedy pieniądze ze stworów dla przyjaciela będziesz liczył.

Ramię, w ramię,mężny twój duch do mego ducha.
W ten sposób nadejdzie dla Ciebie w ciężkich momentach otucha.
I te wszystkie niezapomniane chwile,
Które wciąż będziesz wspominał mile.
W tęczy na niebie,
Bo nowy poranek zaczyna się właśnie dla Ciebie!