Polski już nie ma - Nadbużanka

Polski już nie ma

Został tylko targowicy dzwon
Historia miałkich władców, co wychodzą z cienia
Pozostała gorycz uciemiężonego ludu i głuchy ton

Polski już nie ma

Rozkradziona przez mężów zwanej demokracji
Pociecha nepotyzmu, poklepywania pleców
Królowa niespełnionych obietnic i machina korupcji

Polski już nie ma

Pozostała tęsknota Rzeczpospolity Obojga Narodów
Ucieczka intelektualistów ze splamionej Ojczyzny
Za chlebem współczesna wędrówka ludów

Polski już nie ma

Niewyjaśnione unicestwienia ku czci pieniądza
Sprzedana Polska łka o godność
Ster w brudnych rękach agendy żądza

Polski już nie ma

Pozostał tylko język ojczysty i obłudne ideały
Obietnice sprzedajnych mędrców hipokryzji
W sercu Polaka wspomnień uśpione morały

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

hazal 14 lat temu

Pozdrawiam patriotow.

Nadbużanka 14 lat temu

przyłączam się do pzodrowień ;)

DESSA 14 lat temu

chyba brudne ideologie...????

JKZ007 14 lat temu

Pisałem o tym, ale w inny sposób:)A polska jest , tylko nie taka jaką widziałem ją wyobraźni w 1989. Co do tekstu powinnaś jeszcze nad nim popracować. Za dużo powtarzasz , jak dałaś już w tytule, to raczej wystarczy.Serdecznie pozdrawiam Lublin i lubelską starówkę . Szkoda ,że nie ma już Łapki tej prawdziwej wiesz jakiej:)

Rambo 14 lat temu

Nie ma Polski i nigdy nie było w sercach elit i polityków- była tylko w ich pustych słowach, opasłych brzuchach i wypchanych kieszeniach. Ale Nam nie wolno dziś stracić wiary i ducha. Choć być może jesteśmy w mniejszości, choć nasz głos tak rzadko przebija się przez tumult aroganckich i obłudnych mediów, to dzięki nam Polska nie umrze, Polska będzie żyła. Będzie żyła w naszych słowach, wspomnieniach, opowieściach. Będzie żyła w naszej codziennej pracy i trudzie. Będzie żyła w blasku zachodzącego słońca, w roztańczonych koronach drzew, w zapachu siana i kwiatów, w każdym porywie śródpolnego wiatru. Będzie żyła na barwnych łąkach i pagórkach, na wierzchach pożółkłych liści, w ciszy i chłodzie gasnącego dnia. Będzie żyła... trzeba tylko umieć ją odnaleźć i odkrywać wciąż na nowo