zimowa noc

zaszło już słońce
drzemią liście
w kryształowym sadzie
trawę pokryła
śnieżna rosa

dziś już nie zasnę
rozbudzona
dniem starań
huśtawką nastrojów
potyczek z Erosem

wełniany koc
okrywa to
co mogę stracić
niecierpliwość gasi
ostatnie iskry w kominku

tylko pochodnia czułości
rozświetla mrok
trwa triumf oddania
odnowa przyrzeczeń
ciepło dotyku

odpływam ...

wszyscy śpią

na czarnym nieboskłonie
jarzy się
księżyc z pluszu