w pustych świątyniach

myśli przebijają się
do kopuł
odbijają echem
od świętych ołtarzy

niewidoczną dla oka
uświęconą statecznością
niosą spokój
który koi wnętrze

w opuszczonych konfesjonałach
ślady brudu
wdarte w posadzkę
już odpuszczone


tam wciąż
moje modlitwy
płyną
między
sacrum a profanum