płomienie II

gdybyś tylko zechciał
zanurzyć się ze mną w emocji
bez zbędnych złudzeń
i hiperboli

nie chcę twojego ciała
ani chwili obecności
ale małej kropli czasu
tylko mi pisanej

na łożu z czystych kartek
niewinnie bez dotyku
a jednak razem
daleko od świata

tak na odległość
mierzoną w bliskości
jaką zrozumieć może tylko
ten co czuje głębiej

niewinne myśli
targane namiętnością
do tego
co uwalnia się spod pióra

niech to będzie nasza
tylko nasza
fascynacja zmysłów

już wiem jak to jest
zakochać się
w niematerialnej cząstce człowieka